F.DIST

คำนวณการแจกแจงความน่าจะเป็นแบบ F ทางด้านซ้าย (ระดับความหลากหลาย) สำหรับชุดข้อมูล 2 ชุดโดยระบุค่า x หรือที่เรียกว่าการแจกแจงของ Fisher-Snedecor หรือการแจกแจงแบบ F ของ Snedecor

ตัวอย่างการใช้งาน

F.DIST(15.35, 7, 6, TRUE)

F.DIST(A2, B2, C2, FALSE)

รูปแบบคำสั่ง

FDIST(x, องศาอิสระ1, องศาอิสระ2, ค่าสะสม)

  • x - ข้อมูลป้อนเข้าสำหรับฟังก์ชันการแจกแจงความน่าจะเป็นแบบ F ค่าที่จะใช้ประเมินฟังก์ชัน

    • ต้องเป็นจำนวนบวก

  • องศาอิสระ1 - องศาอิสระตัวเศษ

  • องศาอิสระ2 - องศาอิสระตัวส่วน

  • ค่าสะสม - ค่าตรรกะที่กำหนดรูปแบบของฟังก์ชัน ค่าเริ่มต้นคือ FALSE

    • ถ้าเป็น TRUE: F.DIST จะส่งกลับฟังก์ชันการแจกแจงสะสม

    • ถ้าเป็น FALSE: F.DIST จะส่งกลับฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็น 

หมายเหตุ

  • ทั้งองศาอิสระ1 และองศาอิสระ2 จะถูกตัดทศนิยมให้เป็นจำนวนเต็มในการคำนวณหากมีการระบุตัวเลขทีไม่ใช่จำนวนเต็มเป็นอาร์กิวเมนต์

  • ทั้งองศาอิสระ1 และองศาอิสระ2 ต้องมากกว่า 1 และต้องไม่เกิน 10^10

  • x, องศาอิสระ 1 และองศาอิสระ 2 ต้องเป็นตัวเลข

ดูเพิ่มเติม

FDIST: คำนวนการกระจายความน่าจะเป็นของค่า F ทางด้านขวา (การแจกแจงความน่าจะเป็น) สำหรับชุดข้อมูล 2 ชุด ที่ระบุค่า x หรือที่เรียกว่าการแจกแจงของ Fisher-Snedecor หรือการแจกแจงค่า F ของ Snedecor

F.DIST.RT: คำนวณการกระจายความน่าจะเป็นด้านขวา (การแจกแจงความน่าจะเป็น) สำหรับชุดข้อมูล 2 ชุด เมื่อระบุค่า x หรือที่เรียกว่าการแจกแจงของ Fisher-Snedecor หรือการแจกแจงค่า F ของ Snedecor

TDIST: คำนวณความน่าจะเป็นสำหรับการแจกแจงค่า t กับข้อมูลที่กำหนด (x) ของนักเรียน

T.INV: คำนวณค่าผกผันที่เป็นลบของฟังก์ชัน TDIST แบบด้านเดียว

ข้อมูลนี้มีประโยชน์ไหม
เราจะปรับปรุงได้อย่างไร