Przesyłanie filmów o szerokim zakresie dynamiki (HDR)

Do YouTube możesz przesyłać filmy HDR. W porównaniu ze zwykłymi filmami cyfrowymi mają one lepszy kontrast i są bardziej kolorowe.

Filmy HDR można oglądać bezpośrednio na urządzeniach mobilnych i telewizorach, które obsługują ten format. Można je też przesyłać na telewizory HDR za pomocą urządzenia Chromecast Ultra. Filmy HDR łatwo rozpoznać po znaczku „HDR”, który pojawia się przy elementach sterujących odtwarzacza lub w menu jakości obrazu.

Widzowie, którzy korzystają z urządzeń nieobsługujących HDR, będą oglądać filmy w tym formacie jako treści o standardowym zakresie dynamiki (SDR).

Przesyłanie filmów HDR

Aby film można było odtworzyć w YouTube jako film HDR, jego kodek lub kontener musi zawierać metadane HDR. Najbardziej niezawodny sposób zapisania metadanych to wyeksportowanie ich z obsługiwanej aplikacji.

Jeżeli używasz procesu gradacji kolorów bez możliwości wyeksportowania standardowych metadanych HDR, to możesz dodać takie metadane do swojego filmu za pomocą narzędzia YouTube do dodawania metadanych HDR. Działa ono poprawnie tylko z filmami, w których gradacja kolorów została zrobiona za pomocą funkcji transferu HDR. 

Uwaga: jeśli nie masz pewności, że w przypadku Twojego filmu tak właśnie było, to pamiętaj, że użycie tego narzędzia może mocno zniekształcić obraz. Wiele filmów z „HDR” w tytule nie miało gradacji kolorów robionej za pomocą funkcji transferu HDR i to narzędzie nie będzie z nimi działać. Jeżeli nie robisz gradacji swoich filmów, żeby uzyskać efekt HDR, albo w ogóle nie wiesz, co to jest gradacja kolorów w filmie, narzędzie YouTube do dodawania metadanych HDR nie jest dla Ciebie.

Jeśli robisz gradację w swoim filmie, użyj standardu Rec. 2020 i opcji PQ lub HLG. Jeżeli skorzystasz z innych konfiguracji, na przykład DCI P3, efekty będą nieprawidłowe.

Gdy film będzie już prawidłowo oznaczony jako HDR, prześlij go tak samo jak zwykły film. YouTube wykryje i przetworzy metadane HDR, a następnie wygeneruje wersję HDR dla urządzeń, które obsługują ten format, i wersję SDR dla pozostałych urządzeń.

Uwaga: aktualnie nie można edytować filmów HDR w edytorze internetowym YouTube.

Wymagania dla filmów HDR 

YouTube pozwala przesyłać filmy w dowolnej rozdzielczości i w razie potrzeby może automatycznie przekształcić filmy HDR na SDR.

Wymagania przy przesyłaniu

Rozdzielczość 720p, 1080p, 1440p, 2160p
Najlepsze wyniki uzyskasz, stosując szerokość UHD zamiast DCI (czyli np. 3840x1600 zamiast 4096x1716)
Liczba klatek 23,976, 24, 25, 29,97, 30, 48, 50, 59,94, 60 
Głębia kolorów 10 lub 12 bitów
Kolory podstawowe Rec. 2020
Matryca kolorów Rec. 2020 o zmiennej luminancji
EOTF PQ lub HLG (Rec. 2100)
Szybkość transmisji wideo W filmach z kodowaniem H.264 użyj zalecanych ustawień kodowania przesyłania 
Dźwięk Taki jak w zalecanych ustawieniach kodowania przesyłania

Kodowanie plików wideo HDR

Poniższe pary kontenerów i kodeków zostały przetestowane pod kątem działania. Inne wysokiej jakości 10-bitowe kodeki z metadanymi HDR również mogą działać. 

Kontener Kodowanie
MOV/QuickTime

H.264, 10 bitów

VP9, profil 2

ProRes 422

ProRes 4444

DNxHR HQX 

MP4

H.264, 10 bitów

VP9, profil 2

DNxHR HQX

MKV

H.264, 10 bitów

VP9, profil 2

ProRes 422

ProRes 4444

DNxHR HQX

Metadane HDR

Aby można było przetworzyć filmy HDR, muszą być one oznaczone tagiem odpowiedniej funkcji transferu (PQ lub HLG), kolorów podstawowych (Rec. 2020) oraz matrycy kolorów (Rec. 2020 o zmiennej luminancji).
W filmach HDR, które używają sygnału PQ, powinny się też znaleźć informacje o ekranie użytym do masteringu (metadane masteringu SMPTE ST 2086) i o jasności filmu (CEA 861-3 MaxFALL i MaxCLL). Jeśli brakuje tych informacji, wykorzystujemy wartości charakterystyczne dla ekranu Sony BVM-X300, który jest obecnie najczęściej używanym ekranem do masteringu HDR.
Opcjonalnie filmy HDR mogą zawierać dynamiczne metadane (HDR10+) takie jak kody terminali zgodne z zaleceniem ITU-T T.35 lub nagłówki SEI.

Narzędzia do tworzenia filmów HDR 

Oto przykłady narzędzi, za pomocą których można przesyłać filmy HDR do YouTube:

  • DaVinci Resolve
  • Adobe Premiere Pro
  • Adobe After Effects
  • Final Cut Pro X

Typowe problemy

Niewłaściwe oznaczenie przestrzeni kolorów

W materiałach kinowych mastering HDR często robi się w przestrzeni kolorów DCI P3, z punktami bieli DCI (~D50) lub D65. Ten format nie jest obsługiwany na sprzęcie konsumenckim. Podczas masteringu wybierz kolory podstawowe Rec. 2020 (standard Rec. 2100 w wielu przypadkach obejmuje również Rec. 2020).
Częstą pomyłką jest oznaczanie jako Rec. 2020 materiałów masterowanych w przestrzeni P3. Efektem jest za duże nasycenie kolorów i zmiana odcieni.

Większa kontrola podczas konwersji do SDR

YouTube umożliwia automatyczną konwersję do formatu SDR. To wygodna funkcja, która pozwala bez wysiłku osiągnąć dobre wyniki. Jednak w przypadku bardziej wymagających klipów rezultat może nie być idealny. Pracujemy nad udoskonaleniem tej funkcji tak, żeby jak najlepiej radziła sobie ze wszystkimi materiałami.
Funkcja konwersji do SDR w YouTube może korzystać z podpowiedzi 3D Look-Up Table, w skrócie LUT. Żeby wygenerować LUT:
  1. Wczytaj materiał HDR, który chcesz przesłać, do aplikacji służącej do gradacji kolorów, ale nie używaj żadnej funkcji zarządzania kolorami.
  2. Na ekranie do masteringu ustaw kolor Rec. 709, a jako funkcję transferu wybierz Gamma 2.4.
  3. Użyj istniejącej tabeli LUT, która konwertuje z Rec. 2020 + ST. 2084 na Rec. 709. W kolejnych węzłach dostosuj ustawienia korekcji barw podstawowych, krzywe i klucze, aż materiał uzyska właściwy wygląd.
  4. Wyeksportuj LUT w formacie .cube do tego samego folderu, w którym znajdują się gotowe materiały HDR.
  5. Zaznacz LUT i film HDR, a potem przeciągnij je na narzędzie metadanych.

Narzędzie zapisze metadane dla ekranu BVM-X300 i dołączy pakiet LUT jako wskazówkę dla funkcji konwersji do SDR. 

Uwaga: obecnie brak kontroli przestrzennej i czasowej dla wskazówek konwersji do SDR. To znaczy, że nie będą prawidłowo działać takie elementy, jak efekt Power Window czy stosowanie kluczy określających na przykład rozmycie. Nie będzie się też dało modyfikować poszczególnych ujęć.

Szumy w cieniach

W przypadku masteringu w standardzie PQ (ST 2084) spory zakres sygnału przypada na szczegóły w cieniach. Cyfrowe kodeki pośrednie w rodzaju ProRes czy DNxHR zachowują detale w całym zakresie dynamicznym. Przez to w ciemniejszych obszarach gotowego filmu może być dużo szumu, który zostanie wizualnie zamaskowany przez jaśniejsze obszary.
Aby uzyskać prędkość transmisji bitów umożliwiającą strumieniowanie, funkcje przetwarzania obrazu YouTube mogą usunąć część szumów. Usunięcie szumu przed wygenerowaniem filmu do przesłania daje lepszą kontrolę nad obrazem. Może też sprawić, że podczas transmisji strumieniowej film będzie robił wrażenie mniej skompresowanego.
Stale pracujemy nad kompleksową poprawą jakości filmów w YouTube. Dotyczy to także lepszego radzenia sobie z takimi przypadkami.
Czy to było pomocne?
Jak możemy ją poprawić?