Wyłączenie odpowiedzialności: streszczenia zasad i najważniejsze kwestie mają charakter wyłącznie poglądowy. Aby zachować zgodność, zawsze sprawdzaj pełną treść zasad. W razie sprzecznych postanowień pierwszeństwo ma pełna treść zasad.
Dla bezpieczeństwa ekosystemu Androida w Google Play zabronione jest używanie wszelkiego rodzaju złośliwego kodu, w tym pakietów SDK innych firm zintegrowanych z aplikacjami, ponieważ mogłoby to narazić na niebezpieczeństwo użytkowników, ich dane lub urządzenia. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyZłośliwe oprogramowanie to każdy kod, który mógłby narazić na ryzyko użytkownika, jego dane lub urządzenie. Do tego typu oprogramowania zaliczamy między innymi potencjalnie szkodliwe aplikacje, pliki binarne i modyfikacje platformy, wśród których wyróżniamy kategorie takie jak konie trojańskie, phishing czy aplikacje szpiegowskie – lista tych kategorii jest cały czas aktualizowana.
Złośliwe oprogramowanie ma różne formy i możliwości, jednak zwykle jest tworzone w jednym z tych celów:
- naruszenie integralności urządzenia użytkownika;
- przejęcie kontroli nad urządzeniem użytkownika;
- umożliwienie osobie przeprowadzającej atak podejmowania zdalnych działań mających na celu uzyskanie dostępu do zainfekowanego urządzenia, używanie go lub eksploatowanie go w jakikolwiek inny sposób;
- wysłanie z urządzenia danych osobowych lub danych logowania bez wiedzy i zgody użytkownika;
- rozsyłanie spamu lub poleceń z zainfekowanych urządzeń na inne urządzenia lub do sieci;
- oszukanie użytkownika.
Aplikacje, pliki binarne lub modyfikacje platformy mogą być szkodliwe, tzn. mogą wykazywać złośliwe zachowania, nawet jeśli nie taka była intencja ich twórców. Dzieje się tak, ponieważ aplikacje, pliki binarne i modyfikacje platformy mogą działać inaczej w zależności od różnych zmiennych. Coś, co jednemu urządzeniu z Androidem szkodzi, dla innego może nie stanowić zagrożenia. Na przykład szkodliwe aplikacje, które wykorzystują do podejmowania złośliwych zachowań wycofane interfejsy API, nie zaszkodzą urządzeniu z najnowszą wersją Androida, jednak urządzenia z jego bardzo wczesną wersją mogą być narażone na ryzyko. Aplikacje, pliki binarne i modyfikacje platformy są oznaczane jako złośliwe oprogramowanie lub potencjalnie szkodliwe aplikacje, jeśli stwarzają wyraźne ryzyko dla niektórych lub wszystkich urządzeń z Androidem i ich użytkowników.
Poniższe kategorie złośliwego oprogramowania opracowaliśmy zgodnie z naszym głębokim przekonaniem, że użytkownicy powinni rozumieć, w jaki sposób ich urządzenia są wykorzystywane. Ułatwiają nam one tworzenie bezpiecznego ekosystemu, w którym możliwe jest wprowadzanie zdecydowanych innowacji i budowanie zaufania użytkowników.
Więcej informacji znajdziesz na stronie poświęconej Google Play Protect.
| Co robić | Czego nie robić |
| Dokładnie sprawdź cały kod w aplikacji, w tym zewnętrzne pakiety SDK, aby upewnić się, że nie wykazuje on zachowań podobnych do złośliwego oprogramowania, takich jak szpiegowanie, trojany czy phishing, nawet jeśli są one nieumyślne. | Nie dodawaj kodu, który wykorzystuje podwyższone uprawnienia do naruszania integralności systemu, uzyskiwania dostępu do roota bez wyraźnej zgody i wiedzy użytkownika lub stosowania technik maskowania w celu uniknięcia wykrycia złośliwego działania. |
| Rozważ użycie narzędzi do sprawdzania luk w zabezpieczeniach lub backdoorów, które umożliwiają niechciane działania zdalne. | Nie używaj zewnętrznych pakietów SDK, które zbierają i przesyłają dane osobowe na potrzeby monitorowania bez odpowiedniego powiadomienia użytkownika i uzyskania jego zgody (stalkerware). Nie używaj kodu umożliwiającego stosowanie oszukańczych praktyk rozliczeniowych związanych z SMS-ami, połączeniami lub oszukańczymi abonamentami. |
| Upewnij się, że pakiety SDK innych firm nie zbierają ani nie pozyskują danych użytkownika bez funkcji zgodnych z zasadami lub bez odpowiedniego powiadomienia lub zgody (programy szpiegowskie). | Nie używaj zewnętrznych pakietów SDK umożliwiających przeprowadzanie ataków typu DoS lub działających jak narzędzia do pobierania szkodliwych plików. |
| Upewnij się, że Twoja aplikacja nie zawiera zewnętrznych pakietów SDK, które naruszają model uprawnień Androida i w nieznanym celu uzyskują podwyższone uprawnienia przez dostęp do danych na urządzeniu. |
Tajny dostęp
Aby chronić użytkowników, musisz usunąć kod, który działa jak backdoor, czyli umożliwia zdalne wykonywanie niechcianych lub szkodliwych działań. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który umożliwia przeprowadzenie na urządzeniu niechcianych, potencjalnie szkodliwych, kontrolowanych zdalnie operacji.
Mogą to być działania, których automatyczne wykonanie powodowałoby zaliczenie aplikacji, pliku binarnego lub modyfikacji platformy do jednej z kategorii złośliwego oprogramowania. Ogólnie rzecz biorąc, określenie „tajny dostęp” odnosi się do tego, w jaki sposób na urządzeniu może dojść do potencjalnie szkodliwych działań, dlatego nie można go do końca zakwalifikować do takich kategorii jak oszustwa związane z płatnościami czy komercyjne programy szpiegowskie. Z tego względu podkategoria tajnego dostępu jest czasem traktowana przez Google Play Protect jak luka w zabezpieczeniach.
| Co robić | Czego nie robić |
| Dokładnie przetestuj kod aplikacji i wszystkie biblioteki zewnętrzne pod kątem ukrytych funkcji pozwalających na kontrolę zdalną. | Nie umieszczaj w aplikacji ukrytych funkcji ani możliwości, które mogłyby zostać wykorzystane do wyrządzenia szkody użytkownikom. |
| Zabezpiecz wszystkie punkty końcowe wykonywania zdalnego przed nieautoryzowanym dostępem. | Nie zaciemniaj kodu, aby ukryć funkcje dostępu zdalnego. |
| Natychmiast usuwaj znane luki w zabezpieczeniach aplikacji. | Nie ignoruj ostrzeżeń o potencjalnych lukach w zabezpieczeniach zależności. |
Oszustwa obejmujące płatności
Aby uniknąć oszustw związanych z płatnościami, musisz usunąć kod, który w nieuczciwy sposób obciąża użytkowników bez ich wyraźnej zgody. Obejmuje to oszukańcze SMS-y, połączenia i abonamenty, które nakłaniają użytkowników do dokonywania niechcianych płatności lub subskrypcji. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który wprowadza użytkownika w błąd i powoduje automatyczne naliczanie opłat.
Oszustwa obejmujące płatności mobilne dzielimy na oszukańcze SMS-y, oszukańcze połączenia i oszukańcze abonamenty.
Oszukańcze SMS-y
Kod, który powoduje naliczanie opłat za wysyłanie SMS-ów specjalnych bez pytania użytkownika o zgodę lub próbuje zamaskować aktywność związaną z obsługą wiadomości SMS przez ukrywanie umów albo powiadomień od operatora informujących użytkownika o pobieraniu opłat lub potwierdzających rozpoczęcie subskrypcji.
Czasami kod, technicznie rzecz biorąc, nie ukrywa wysyłania SMS-ów, ale wprowadza dodatkowe zachowania umożliwiające oszustwo. Przykłady obejmują ukrywanie przed użytkownikiem części umowy o ujawnieniu informacji, uniemożliwianie jej odczytania oraz warunkowe blokowanie powiadomień SMS od operatora sieci komórkowej, które informują użytkownika o naliczaniu opłat lub rozpoczęciu subskrypcji.
Oszukańcze połączenia
Kod, który powoduje naliczanie dodatkowych opłat za połączenia telefoniczne bez uzyskania zgody użytkownika.
Oszukańcze abonamenty
Kod, który wprowadza użytkownika w błąd i powoduje dokonywanie niezamierzonych zakupów (w tym subskrypcji) przy użyciu płatności w ramach rachunku za telefon.
Takie oszustwa obejmują dowolny rodzaj opłat poza specjalnymi SMS-ami i połączeniami. Mogą to być płatności bezpośrednio u operatora, jak również opłaty za korzystanie z bezprzewodowych punktów dostępu czy transmisję danych. Najczęściej stosowane są opłaty za bezprzewodowe punkty dostępu. Użytkownik jest zwykle nakłaniany, by kliknął przycisk na dyskretnie wczytanym, przezroczystym komponencie WebView. Po wykonaniu takiej czynności rozpoczyna się uruchomienie cyklicznie odnawianej subskrypcji, a potwierdzający to SMS lub e-mail jest często przechwytywany, by użytkownik nie zauważył transakcji.
| Co robić | Czego nie robić |
| Przed rozpoczęciem jakichkolwiek transakcji finansowych uzyskaj wyraźną i jednoznaczną zgodę użytkowników. | Nie ukrywaj ani nie zniekształcaj żadnych informacji związanych z opłatami lub subskrypcjami. |
| Upewnij się, że wszystkie informacje dotyczące płatności są jasne, przejrzyste i dobrze widoczne dla użytkownika. | Nie używaj ukrytych widoków internetowych, nie wysyłaj automatycznie specjalnych SMS-ów ani nie wykonuj połączeń bez zgody użytkownika. |
| Przesyłaj użytkownikowi wszystkie powiadomienia dotyczące płatności przez operatora. | Nie używaj metod takich jak płatności bezpośrednio u operatora, aby nakłaniać użytkowników do wykupienia subskrypcji. |
Stalkerware
Google Play zabrania aplikacjom monitorowania innych osób przez zbieranie i przesyłanie danych osobowych i wrażliwych użytkowników, chyba że aplikacja jest przeznaczona wyłącznie do monitorowania dzieci przez rodziców lub monitorowania poszczególnych pracowników w ramach systemów zarządzania firmą, pod warunkiem, że spełnia ona wszystkie wymagania. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który zbiera z urządzenia prywatne lub wrażliwe dane użytkownika i przesyła je osobom trzecim (firmom lub innym osobom) na potrzeby monitorowania.
Aplikacje muszą zawierać odpowiednie, dobrze widoczne informacje oraz uzyskać zgodę użytkowników. Opisaliśmy to w zasadach dotyczących danych użytkownika.
Wytyczne dla aplikacji monitorujących
Jedynymi dozwolonymi aplikacjami do monitorowania są te stworzone do monitorowania innych osób, np. do monitorowania dzieci przez rodziców, lub do zarządzania przedsiębiorstwem, np. do monitorowania poszczególnych pracowników, pod warunkiem że spełniają one wszystkie wymagania opisane poniżej. Aplikacje takie nie mogą być używane do śledzenia nikogo innego (np. współmałżonka), nawet za zgodą i wiedzą tej osoby oraz nawet przy wyświetlanym stałym powiadomieniu. Te aplikacje muszą wykorzystywać w pliku manifestu flagę metadanych IsMonitoringTool, aby prawidłowo oznaczać się jako aplikacje monitorujące.
Aplikacje monitorujące muszą spełniać te wymagania:
- Aplikacje nie mogą prezentować się jako rozwiązania służące do szpiegowania lub podglądania.
- Aplikacje nie mogą ukrywać ani maskować monitorowania ani próbować wprowadzać użytkowników w błąd co do działania takich funkcji.
- Aplikacje muszą wyświetlać użytkownikom stałe powiadomienie przez cały czas działania oraz unikalną ikonę jasno określającą aplikację.
- Aplikacje muszą ujawniać funkcję monitorowania lub śledzenia w opisie w Sklepie Google Play.
- Aplikacje i informacje o aplikacjach w Google Play nie mogą w żaden sposób umożliwiać aktywowania ani użycia funkcji, które naruszają nasze warunki, np. nie mogą zawierać linków do niezgodnego pakietu APK spoza Google Play.
- Aplikacje muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Ponosisz pełną odpowiedzialność za to, aby Twoja aplikacja była zgodna z przepisami docelowego kraju lub regionu.
| Co robić | Czego nie robić |
| Promuj aplikację wyłącznie jako narzędzie do kontroli rodzicielskiej lub zarządzania w firmie. | Nie promuj aplikacji jako rozwiązania do szpiegowania lub podglądania. |
Dodaj do pliku manifestu flagę IsMonitoringTool. |
Nie pozwalaj na śledzenie osób dorosłych, w tym małżonków, nawet za ich zgodą. |
| Wyświetlaj stałe powiadomienie i unikalną ikonę podczas działania. | Nie ukrywaj ani nie maskuj funkcji śledzenia i nie wprowadzaj użytkowników w błąd co do działania takich funkcji. |
| Wspomnij o wszystkich funkcjach monitorowania w opisie aplikacji. | Nie podawaj linków do niezgodnych pakietów APK hostowanych poza Google Play. |
| Umieść odpowiednie powiadomienie o zbieraniu danych i uzyskaj zgodę użytkowników. | Nie udostępniaj sposobów aktywowania funkcji, które naruszają te warunki. |
Atak typu DoS
Aby chronić aplikację i inne systemy, musisz usunąć kod, który bez wiedzy użytkownika atakuje inne systemy lub generuje nadmierne obciążenie sieci bez wiedzy użytkownika. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który bez wiedzy użytkownika wykonuje atak typu DoS lub jest częścią rozproszonego ataku typu DoS kierowanego na inne systemy i zasoby.
Może to na przykład polegać na masowym wysyłaniu żądań HTTP w celu wygenerowania nadmiernego obciążenia zdalnych serwerów.
| Co robić | Czego nie robić |
| Dokładnie przetestuj kod i pakiety SDK innych firm pod kątem nadużywania sieci. | Nie ukrywaj ani nie umieszczaj kodu, który generuje dużą ilość ruchu lub żądań sieciowych. |
| Upewnij się, że wszystkie żądania sieciowe z Twojej aplikacji są uzasadnione i niezbędne do jej działania. | Nie umieszczaj funkcji, które można aktywować zdalnie w celu atakowania systemów zewnętrznych. |
Szkodliwe programy pobierające
Google Play zabrania używania „narzędzi do pobierania szkodliwych plików”, czyli aplikacji, które pobierają inne niechciane oprogramowanie mobilne. Aplikacja jest oznaczana jako narzędzie do pobierania szkodliwych plików, jeśli istnieje podejrzenie, że została zaprojektowana do rozpowszechniania niechcianego oprogramowania mobilnego, lub jeśli co najmniej 5% pobrań aplikacji to niechciane oprogramowanie mobilne. Ta zasada nie ma zastosowania do głównych przeglądarek ani aplikacji do udostępniania plików, o ile pobierają one oprogramowanie tylko za wyraźną zgodą użytkownika i na jego polecenie. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Kod, który sam w sobie nie jest groźny, ale pobiera inne potencjalnie szkodliwe aplikacje.
Kod może być uznany za służący do pobierania szkodliwych elementów w tych przypadkach:
- Istnieje podejrzenie, że kod został utworzony do pobierania potencjalnie szkodliwych aplikacji, pobrał takie aplikacje lub zawiera kod, który może pobierać i instalować aplikacje.
- Co najmniej 5% aplikacji pobranych przez ten kod to potencjalnie szkodliwe aplikacje. Minimalny próg wyliczeń to 500 zarejestrowanych pobrań aplikacji (25 zarejestrowanych pobrań potencjalnie szkodliwych aplikacji).
Główne przeglądarki i aplikacje do udostępniania plików nie są uznawane za szkodliwe programy pobierające, jeśli spełniają te warunki:
- Nie pobierają plików bez interakcji użytkownika.
- Wszystkie pobrania potencjalnie szkodliwych aplikacji są uruchomione przez użytkowników wyrażających na to zgodę.
| Co robić | Czego nie robić |
| Upewnij się, że Twoja aplikacja nie zawiera kodu, który rozpowszechnia niechciane oprogramowanie mobilne. | Nie umieszczaj w aplikacji kodu, który rozpowszechnia niechciane oprogramowanie mobilne. |
| Monitoruj pobrania, aby utrzymać wskaźnik niechcianego oprogramowania mobilnego znacznie poniżej progu 5%. | Nie przekraczaj progu 5% niechcianego oprogramowania mobilnego (25 elementów niechcianego oprogramowania mobilnego na 500 pobrań). |
| Jeśli aplikacja służy do pobierania innych plików (np. jest przeglądarką lub aplikacją do udostępniania plików), zadbaj, aby wszystkie pobrania były inicjowane przez użytkownika, który wyraził na to zgodę. | Jeśli aplikacja służy do pobierania innych plików (np. jest przeglądarką lub aplikacją do udostępniania plików), nie umieszczaj w niej funkcji, które powodują pobieranie aplikacji bez wyraźnej interakcji użytkownika. |
Zagrożenie, które nie obejmuje Androida
Kod zawierający zagrożenia, które nie dotyczą Androida.
Takie aplikacje nie są zagrożeniem dla użytkownika urządzenia z Androidem ani samego urządzenia z tym systemem, ale zawierają komponenty, które mogą być szkodliwe na innych platformach.
Phishing
Musisz usunąć każdy kod, który służy do phishingu, czyli w sposób wprowadzający w błąd żąda od użytkownika danych logowania lub informacji rozliczeniowych i wysyła je do osoby trzeciej. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który stwarza pozory, że pochodzi z zaufanego źródła, żądający danych uwierzytelniających lub rozliczeniowych użytkownika w celu wysłania ich do osoby trzeciej. Ta kategoria obejmuje również kod, który przechwytuje dane logowania użytkownika podczas ich przesyłania.
Częstym celem ataków phishingowych są dane logowania do banku, numery kart kredytowych i dane logowania do kont internetowych w sieciach społecznościowych lub grach.
| Co robić | Czego nie robić |
| Do obsługi danych logowania użytkowników i informacji o płatnościach używaj oficjalnych interfejsów API i bezpiecznych metod. | Nie podszywaj się pod zaufane źródło, aby nakłonić użytkowników do podania danych osobowych lub finansowych. |
| Zadbaj o to, aby wszystkie dane użytkownika były przesyłane w bezpieczny sposób i nie były czytelne dla osób trzecich. | Nie przechwytuj i nie zbieraj danych logowania ani informacji poufnych bez zgody użytkowników. |
| Informuj użytkowników w przejrzysty sposób, o jakie dane prosisz i dlaczego. | Nie przesyłaj poufnych informacji o użytkowniku osobom trzecim bez odpowiedniego powiadomienia użytkownika i uzyskania jego wyraźnej zgody. |
Nadużywanie eskalowanych uprawnień
Aby uniknąć naruszeń związanych z nadużywaniem podwyższonych uprawnień, aplikacja nie może zawierać kodu, który uzyskuje podwyższone uprawnienia lub narusza bezpieczną piaskownicę Androida. Obejmuje to kod, który wykrada dane logowania z innych aplikacji, obchodzi model uprawnień Androida lub wyłącza podstawowe funkcje zabezpieczeń. Aplikacja musi też respektować kontrolę użytkownika nad urządzeniem. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który narusza integralność systemu poprzez uszkodzenie piaskownicy aplikacji, zdobycie podwyższonych uprawnień albo zmianę lub wyłączenie dostępu do podstawowych funkcji związanych z bezpieczeństwem.
Przykłady:
- Aplikacja, która nie jest zgodna z modelem uprawnień Androida lub wykrada dane logowania (na przykład tokeny OAuth) z innych aplikacji.
- Aplikacje, które nadużywają różnych funkcji, by uniemożliwić ich odinstalowanie lub zatrzymanie.
- Aplikacja, która wyłącza SELinux.
Aplikacje eskalujące uprawnienia, które umożliwiają dostęp do roota urządzenia bez pytania użytkownika o zgodę, są klasyfikowane jako aplikacje umożliwiające dostęp do roota.
| Co robić | Czego nie robić |
| Twórz kod, który jest zgodny z modelem uprawnień Androida. | Nie twórz aplikacji, które naruszają integralność systemu przez uszkodzenie piaskownicy aplikacji. |
| Zaprojektuj aplikację tak, aby działała z uprawnieniami standardowego użytkownika. | Nie pisz kodu, który uniemożliwia odinstalowanie aplikacji przez użytkownika. |
Ransomware
Ransomware to złośliwe oprogramowanie, które przejmuje kontrolę nad urządzeniem lub danymi użytkownika, a następnie żąda płatności lub wykonania jakiejś czynności w zamian za przywrócenie dostępu. Nie możesz blokować użytkownikom dostępu do urządzenia, szyfrować danych ani uniemożliwiać odinstalowywania aplikacji. Ta zasada chroni użytkowników przed wymuszeniami. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który częściowo lub w znacznym stopniu przejmuje kontrolę nad urządzeniem bądź danymi na urządzeniu i żąda od użytkownika płatności lub wykonania jakiejś czynności w zamian za zwrócenie kontroli.
Niektóre programy typu ransomware szyfrują dane na urządzeniu i żądają płatności w zamian za ich odszyfrowanie lub wykorzystują funkcje administracyjne urządzenia, by typowy użytkownik nie był w stanie ich usunąć. Przykłady:
- Uniemożliwienie użytkownikowi dostępu do urządzenia i żądanie pieniędzy w zamian za zwrócenie kontroli.
- Szyfrowanie danych na urządzeniu i żądanie zapłaty, po której rzekomo ma nastąpić odszyfrowanie.
- Wykorzystywanie funkcji menedżera zasad urządzenia w celu uniemożliwienia użytkownikowi usunięcia aplikacji.
Kod rozpowszechniany razem z urządzeniem, którego głównym celem jest finansowanie zarządzania urządzeniem, może być wykluczony z kategorii ransomware, jeśli spełni wymagania dotyczące bezpiecznego blokowania i zarządzania oraz odpowiedniego informowania użytkownika i uzyskiwania jego zgody.
| Co robić | Czego nie robić |
| Upewnij się, że kod aplikacji nie zawiera żadnych funkcji złośliwego oprogramowania ransomware. | Nie szyfruj danych użytkowników ani nie blokuj dostępu do urządzenia. |
| Uzyskaj wyraźną zgodę użytkownika na korzystanie z funkcji zarządzania urządzeniem. | Nie używaj funkcji administratora urządzenia, żeby zablokować odinstalowanie. |
| Zapewnij użytkownikom jasny i łatwy sposób usuwania aplikacji. | Nie domagaj się płatności ani podjęcia jakichś działań w zamian za odzyskanie kontroli nad urządzeniem. |
Dostęp do roota
Google Play zezwala na nieszkodliwe uzyskiwanie dostępu do roota, ale zabrania używania do tego szkodliwego kodu. Musisz z wyprzedzeniem poinformować użytkowników o uzyskiwaniu dostępu do roota i upewnić się, że aplikacja nie wykonuje żadnych innych szkodliwych działań. Użytkownicy muszą wyrazić zgodę na wprowadzenie ważnych zmian na urządzeniu i nie mogą być narażeni na żadne złośliwe działania. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który ma dostęp do roota na urządzeniu.
Kod umożliwiający dostęp do roota może być nieszkodliwy lub szkodliwy. Nieszkodliwe aplikacje z dostępem do roota powiadamiają użytkownika o zamiarze uzyskania dostępu do roota – nie wykonują groźnych działań, które są charakterystyczne dla innych potencjalnie szkodliwych aplikacji.
Złośliwe aplikacje z dostępem do roota nie informują użytkownika o zamiarze uzyskania takiego dostępu albo powiadamiają o tym użytkownika, ale wykonują też inne działania, które kwalifikują je jako potencjalnie szkodliwe aplikacje.
| Co robić | Czego nie robić |
| Z wyprzedzeniem poinformuj użytkowników, że Twoja aplikacja będzie uzyskiwać dostęp do roota. | Nie uzyskuj dostępu do roota bez informowania użytkownika. |
| Przed uzyskaniem dostępu do roota uzyskaj wyraźną zgodę użytkownika. | Nie wykonuj innych szkodliwych działań w aplikacji do rootowania. |
| Upewnij się, że kod aplikacji nie zawiera żadnych szkodliwych elementów. | Nie używaj kodu umożliwiającego dostęp do roota w celu ukrywania innych szkodliwych funkcji. |
Spam
Programy szpiegowskie
Google Play zabrania złośliwego zbierania i udostępniania danych użytkownika bądź danych na urządzeniu. Niezależnie od zgody lub oświadczenia użytkownika zbieranie i udostępnianie danych musi być powiązane z funkcjami zgodnymi z zasadami. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyProgram szpiegowski to szkodliwa aplikacja, kod lub działanie, które gromadzi, pozyskuje lub udostępnia dane urządzenia lub użytkownika w sposób niezgodny z zasadami.
Szkodliwy kod lub działania, które mogą uchodzić za szpiegowanie użytkownika lub pozyskiwanie danych bez odpowiedniego powiadomienia lub zgody, też mogą zostać uznane za programy szpiegowskie.
Przykłady naruszeń uznawanych za programy szpiegowskie to między innymi:
- nagrywanie dźwięku lub rozmów odbieranych na telefonie,
- wykradanie danych aplikacji,
- aplikacje używające szkodliwego kodu zewnętrznego (np. pakietu SDK) przesyłającego dane z urządzenia w sposób, którego użytkownik się nie spodziewa, lub bez odpowiedniego powiadomienia lub zgody.
Wszystkie aplikacje muszą też być zgodne ze wszystkimi zasadami programu dla deweloperów w Google Play, w tym z zasadami dotyczącymi danych urządzenia i użytkownika opisanymi m.in. w artykułach Niechciane oprogramowanie mobilne, Dane użytkownika, Uprawnienia i interfejsy API z dostępem do informacji poufnych czy Wymagania dotyczące pakietów SDK.
| Co robić | Czego nie robić |
| Przed rozpoczęciem zbierania lub przesyłania danych musisz przedstawić jasne powiadomienie i uzyskać wyraźną zgodę użytkownika. | Nie pozwalaj zewnętrznym pakietom SDK na nagrywanie dźwięku lub rozmów albo uzyskiwanie danych aplikacji bez wyraźnej zgody użytkownika lub w sposób niezgodny z zasadami. |
| Zastosuj dokładne rejestrowanie i audytowanie wszystkich zewnętrznych pakietów SDK w zakresie dostępu do danych i ich przesyłania, aby wykrywać i eliminować nieautoryzowane próby wydobycia danych. | Nie zbieraj potajemnie danych ani nie gromadź ich w ilości większej, niż jest wymagana do realizowania deklarowanej funkcji aplikacji. |
| Upewnij się, że pakiety SDK zintegrowane z Twoją aplikacją zbierają tylko minimalną ilość niezbędnych danych, a ich cel lub działanie nie naruszają zasad Google Play przez Twoją aplikację. | Nie umieszczaj w aplikacji zewnętrznych pakietów SDK, które przesyłają dane w nieoczekiwany sposób lub bez odpowiedniej zgody użytkownika. |
| Nie zakładaj, że zewnętrzne pakiety SDK wykorzystane w Twojej aplikacji są zgodne z zasadami zbierania danych bez dokładnego ich sprawdzenia. |
Koń trojański
Koń trojański (trojan) to kod, który zawiera ukryty, szkodliwy komponent. Te zasady zabraniają aplikacji wykonywania niepożądanych działań bez wiedzy użytkownika. Jako deweloper musisz zadbać o to, żeby kod aplikacji był przejrzysty i nie zawierał żadnych ukrytych, szkodliwych funkcji. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyKod, który stwarza wrażenie niegroźnego (np. gra rzekomo będąca zwykłą grą), ale w rzeczywistości wykonuje niepożądane działania skierowane przeciwko użytkownikowi.
Tej klasyfikacji używa się zwykle w połączeniu z innymi kategoriami potencjalnie szkodliwych aplikacji. Koń trojański zawiera element nieszkodliwy oraz ukryty komponent szkodliwy. Może to być na przykład gra, która bez zgody użytkownika wysyła w tle specjalne SMS-y z urządzenia.
| Co robić | Czego nie robić |
| Upewnij się, że kod aplikacji jest przejrzysty i służy deklarowanemu celowi. | Nie ukrywaj szkodliwych funkcji w aplikacji, która wydaje się nieszkodliwa. |
| Upewnij się, że użytkownik jest poinformowany o wszystkich funkcjach aplikacji. | Nie wykonuj działań w tle bez wyraźnej wiedzy i zgody użytkownika. |
| Upewnij się, że dołączone do aplikacji zewnętrzne pakiety SDK są bezpieczne i nie zawierają ukrytych funkcji. | Nie przedstawiaj nieprawdziwie celu aplikacji, aby oszukać użytkowników. |
Uwaga na temat nietypowych aplikacji
Jeśli Google Play Protect nie ma wystarczających informacji, żeby zweryfikować bezpieczeństwo nowej aplikacji, może ona zostać sklasyfikowana jako „nietypowa”. Ten stan nie oznacza, że aplikacja jest szkodliwa, tylko że wymaga dalszej weryfikacji. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasady
| Co robić | Czego nie robić |
| Podaj pełne i dokładne informacje na stronie aplikacji. | Nie ukrywaj funkcji ani nie używaj zaciemniania kodu. |
| Upewnij się, że kod aplikacji jest przejrzysty i dobrze udokumentowany, aby można go było sprawdzić. | Nie używaj niezweryfikowanych bibliotek zewnętrznych. |
Uwaga dotycząca kategorii „tajny dostęp”
Backdoor to kod, który umożliwia szkodliwe działanie. Jeśli dynamiczne ładowanie kodu jest używane do wykonywania szkodliwych działań, Twoja aplikacja będzie naruszać zasady. Musisz zadbać o to, żeby kod aplikacji nie umożliwiał działania żadnych ukrytych, szkodliwych funkcji. Jeśli znajdziemy lukę niemającą szkodliwych intencji, poprosimy Cię o jej usunięcie. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyZaliczenie złośliwego oprogramowania do kategorii „tajny dostęp” zależy od zachowania, jakie wykazuje kod. Warunkiem koniecznym do zaliczenia kodu do tej kategorii jest umożliwianie przez niego działań, których automatyczne wykonanie mogłoby powodować zaliczenie tego kodu do jednej z innych kategorii złośliwego oprogramowania. Za złośliwe oprogramowanie typu „tajny dostęp” można na przykład uznać aplikację umożliwiającą dynamiczne ładowanie kodu, który następnie zacznie wyodrębniać SMS-y.
Jeśli jednak aplikacja umożliwia wykonanie dowolnego kodu, ale nie mamy podstaw, by sądzić, że jego wykonanie zostało dodane w celu podjęcia złośliwych działań, nie uznamy tej aplikacji za złośliwe oprogramowanie typu „tajny dostęp”, a jedynie stwierdzimy, że ma ona luki w zabezpieczeniach, i poprosimy dewelopera o wprowadzenie poprawki.
| Co robić | Czego nie robić |
| Dokładnie testuj każdy kod, który umożliwia dynamiczne wykonywanie. | Nie używaj dynamicznego wczytywania kodu do wykonywania ukrytych, szkodliwych działań. |
| Upewnij się, że kod aplikacji nie zawiera luk w zabezpieczeniach, które można wykorzystać. | Nie zezwalaj na wykonywanie żadnego kodu bez dokładnej kontroli bezpieczeństwa. |
| Niezwłocznie usuwaj wszelkie luki w zabezpieczeniach wykryte w aplikacji. | Nie używaj niezweryfikowanych bibliotek zewnętrznych, które mogą umożliwiać działanie backdoorów. |
Oprogramowanie typu riskware
Riskware to oprogramowanie, które stosuje techniki obchodzenia zabezpieczeń, aby ukryć szkodliwe funkcje. Aplikacje tego typu maskują się jako zwyczajne aplikacje, używając metod takich jak zaciemnianie lub dynamiczne wczytywanie kodu, aby później ujawnić szkodliwe treści. Musisz zadbać o to, aby Twoja aplikacja była przejrzysta i nie używała takich technik do wprowadzania w błąd recenzentów lub użytkowników. Zapoznaj się z pełną treścią zasad, aby Twoja aplikacja była z nimi całkowicie zgodna.
Pełne zasadyAplikacja, która stosuje różnego rodzaju techniki obchodzenia zabezpieczeń, aby prezentować użytkownikom inne (fałszywe) funkcje. Tego typu aplikacje lub gry dostępne w sklepach tylko z pozoru wydają się bezpieczne, a w rzeczywistości wykorzystują techniki takie jak maskowanie, zaciemnianie lub dynamiczne wczytywanie kodu, aby ukryć treści potencjalnie szkodliwe dla użytkowników.
Programy typu riskware przypominają inne potencjalnie szkodliwe aplikacje, zwłaszcza trojany. Główną różnicą są tu techniki stosowane do zamaskowania szkodliwego działania.
| Co robić | Czego nie robić |
| Upewnij się, że kod aplikacji jest przejrzysty i łatwy do sprawdzenia. | Nie używaj zaciemniania ani maskowania kodu, aby ukryć jakieś funkcje. |
| Jasno informuj o wszystkich funkcjach aplikacji. | Nie używaj dynamicznego wczytywania kodu do wyświetlania szkodliwych treści. |
| W opisie aplikacji wymień wszystkie funkcje. | Nie zmieniaj zachowania aplikacji w zależności od tego, czy korzysta z niej recenzent, czy zwykły użytkownik. |
Help us improve this policy article by taking a 2-minute survey.