SPLIT

Dzieli tekst wokół określonego znaku lub ciągu i umieszcza każdą część w oddzielnej komórce w wierszu.

Przykłady użycia

SPLIT("1;2;3"; ";")

SPLIT("Niestety; biedny Janie";" ")

SPLIT(A1; ";")

Składnia

SPLIT(tekst; separator; [dziel_według_każdego]; [usuń_pusty_tekst])

• tekst – tekst do podzielenia.

• separator – znak lub znaki używane do podzielenia argumentu tekst.

  • Domyślnie każdy znak w argumencie separator jest rozważany indywidualnie, np. jeśli separator to „dla”, wtedy tekst jest dzielony wokół znaków „d”, „l” i „a”. Ustaw argument dziel_według_każdego na wartość FAŁSZ, aby wyłączyć to zachowanie.

• dziel_według_każdego – [ OPCJONALNY – domyślnie ma wartość PRAWDA ] – określa, czy należy dzielić tekst wokół każdego znaku w argumencie separator.

• usuń_pusty_tekst  – [ OPCJONALNY – domyślnie ma wartość PRAWDA ] – określa, czy należy usuwać puste fragmenty testu z wyników funkcji. Domyślnym zachowaniem jest traktowanie kolejnych separatorów jako jednego (jeśli argument ma wartość PRAWDA). Jeśli argument ma wartość FAŁSZ, między kolejne separatory wstawiane są puste komórki.

Uwagi

• Pamiętaj, że znak lub znaki, wokół których zostanie podzielony ciąg, nie będą zawarte w samych wynikach.

Zobacz również

ZŁĄCZ.TEKSTY: Łączy ze sobą ciągi.

Przykłady