WARIANCJA.POPUL.A (VARPA)

Oblicza wariancję na podstawie całej populacji, ustawiając tekstowi wartość „0”.

Przykłady użycia

WARIANCJA.POPUL.A(1;2;3;4;5;6;7;8;9;10)

WARIANCJA.POPUL.A(A2:A100)

WARIANCJA.POPUL.A(wartość1; [wartość2, ...])

Funkcja WARIANCJA.POPUL.A jest przystosowana do użycia maksymalnie 30 argumentów, Arkusze Google obsługują dowolną liczbę argumentów dla tej funkcji.
Jeśli łączna liczba wartości podanych jako argumenty wartość nie wynosi przynajmniej 2, WARIANCJA.POPUL.A zwróci błąd #NUM! .
WARIANCJA.POPUL.A ustawia każdą znalezioną wartość tekstową na 0 dla celów obliczeń. Aby zwrócić błąd po znalezieniu tekstu, użyj funkcji WARIANCJA.POPUL.
WARIANCJA.POPUL.A oblicza wariancję dla całej populacji. Aby obliczyć wariancję dla próby, użyj funkcji WARIANCJA.A.
WARIANCJA.POPUL.A pobiera sumy kwadratów odchylenia każdej wartości od średniej i dzieli przez liczbę tych wartości. Różni się to od obliczania wariancji w próbie tym, że w drugim przypadku następuje dzielenie przez rozmiar zbioru danych danych minus 1.

WARIANCJA.POPUL: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

WARIANCJA.A: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

WARIANCJA: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

ODCH.STANDARD.POPUL.A: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

ODCH.STANDARD.POPUL: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

ODCH.STANDARDOWE.A: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

ODCH.STANDARDOWE: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

SKOŚNOŚĆ: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

KURTOZA: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

BD.WARIANCJA.POPUL: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

BD.WARIANCJA: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

BD.ODCH.STANDARD.POPUL: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

BD.ODCH.STANDARD: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

ODCH.KWADRATOWE: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.

ODCH.ŚREDNIE: Sprawdza, czy komórka odniesienia jest pusta.